Նա շատ հարգված ատամնաբույժ էր, քառասուն քանի տարեկան, աղջիկը համարյա ուսանող: Լուրջ, զուսպ, առանց զարմացնող տեսակետների, բայց որպես մասնագետ ու քաղաքացիմեծ համբավ վայելող մարդ: Մի օր տուն եկավ մի դնովի քթով: Վախն անցնելուց հետո, կինն ու աղջիկը ծիծաղեցին կեղծ հանդուրժողականությամբ: Ակնոցի սև շրջանակներով, հարբեցողի քթերից էր ունքերով ու բեղերով, որ մարդուն նմանեցնում է Գրաուչո Մարկսին : Բայց մեր ատամնաբույժը չէր փորձում նմանակել Գրաուչո Մարկսին: Նստեց ճաշի սեղանի շուրջ (միշտ տանն էր ճաշում), իր սովորական ձգվածությամբ, հանգիստ ու մի թեթև ցրված: Բայց դնովի քթով: – Սա ի՞նչ է,- պակաս ծիծաղելով հարցրեց կինն աղցանից հետո: – Սա՞, ի՞նչը: – Այդ քիթը: – Ա՜խ, սա: Մի ցուցափեղկում տեսա, մտա ու առա: – Հայրի՜կ: Ճաշից հետո, ամեն օրվա պես, նա թիկնեց հյուրասենյակի բազմոցին: Կնոջ համբերությունը հատեց: – Հենց հիմա դա հանի: – Ինչո՞ւ: – Կատակն էլ իր ժամանակն ունի: – Բայց սա կատակ չէ: Ննջեցհարբեցողի քիթը դրած: Կես ժամ անց արթնացավ ու շարժվեց դեպի դուռը: Կինը նրան հարցրեց. – Ո՞ւր ես գնում: – Ինչպե՞ս թե ուր եմ գնում. վերադառնում եմ աշխատանքի: – Բայց այդ քթո՞վ: – Ես քեզ չեմ հասկանում, – ասաց նա առանց ապակիների շրջանակների միջից դժգոհ նայելով կնոջը:- Եթե նոր փողկապ լիներ, դու ոչինչ չէիր ասի: Միայն այն պատճառով, որ քիթ է: – Հարևանների մասին մտածիր: Հաճախորդների մասին մտածիր: Հաճախորդներն, իրականում, չհասկացան հարբեցողի քթի խորհուրդը: Ժպտացին, հարցեր տվեցին, բայց այցելությունն ավարտեցին հետաքրքրված՝ ատամնաբուժարանից դուրս գալով կասկածների մեջ: – Գժվե՞լ է: – Չգիտեմ,- պատասխանում էր քարտուղարուհին, որն արդեն տասնհինգ տարի նրա հետ էր աշխատում:- Երբեք նրան այսպիսին չեմ տեսել: Այդ գիշեր, ինչպես միշտքնելուց առաջ, նա լոգանք ընդունեց: Հետո պիժաման հագավ, դրեց կեղծ քիթը և գնաց պառկելու: – Դու այդ քիթը անկողնում դնելո՞ւ ես,- հարցրեց կինը: – Այո: Բացի այդ, այլևս չեմ հանելու այս քիթը: – Բայց ինչո՞ւ: – Իսկ ինչո՞ւ ոչ: Քնեց անմիջապես: Կինը գիշերվա կեսն անցկացրեց քթին նայելով: Նա խելագարվել է: Հաստատ: Ամեն ինչ վերջացած է՝ փայլուն կարիերան, համբավը, անունը, հոյակապ ընտանիքը. ամեն ինչը փոխել է մի դնովի քթով: – Հայրի՛կ: – Այո, աղջիկս: – Կարո՞ղ ենք զրուցել: – Իհարկե կարող ենք: – Այդ քո քթի մասին: – Իմ քթի մասին, նորի՞ց: Լսեք, դուք միայն դրա մասի՞ն եք մտածում: – Պա՜պ, բա ինչպե՞ս չմտածենք: Մի ժամվա մեջ քեզ պես մարդը որոշում է դնովի քթով ման գալ ու չի ուզում, որ դա ոչ ոք չնկատի՞: – Քիթն իմն է ու շարունակելու եմ այն կրել: – Բայց ինչո՞ւ, հայրի՛կ: Դու չե՞ս գիտակցում, որ շենքի ծաղրածուն ես դարձել: Ես այլևս չեմ կարողանում հարևանների դեմքին նայել ամոթից: Մայրիկն այլևս հասարակական կյանք չունի: – Չունի, որովհետև չի ուզում: – Բայց ինչպե՞ս դուրս գա փողոց դնովի քթով մի մարդու հետ: – Բայց ես «մի մարդ» չեմ: Ես՝ ես եմ: Իր ամուսինը: Քո հայրը: Նույն մարդն եմ, ինչ կայի: Հարբեցողի քիթը չի նշանակում, որ մի բան փոխվել է: – Եթե դա փոփոխություն չի նշանակում, այդ դեպքում ի՞նչ իմաստ ունի այն օգտագործելը: – Իսկ եթե դա փոփոխություն չի նշանակում, ինչո՞ւ չօգտագործել: – Բայց, բայց… – Աղջիկս… – Հերի՛ք է: Այլևոդ կորցրեց իր բոլոր հաճախորդներին: Քարտուղարուհին, որ տասնհինգ տարի աշխատում էր իր հետ, դուրս եկավ աշխատանքից. չգիտեր, ինչ սպասել մի մարդուց, ով դնովի քիթ է օգտագործում: Խուսափում էր նրան մոտենալուց: Հրաժարականը փոստով ուղարկեց: Մտերիմ ընկերները վերջին փորձն արեցին՝ նրա համբավը փրկելու, համոզեցին հոգեբույժի դիմել: – Դուք կհամաձայնեք,- ասաց հոգեբույժը գալով այն եզրակացության, որ նրա հետ ամեն ինչ նորմալ է,- որ ձեր պահվածքը մի քիչ տարօրինակ է: – Ուրիշների՛ պահվածքն է տարօրինակ,- ասաց նա:- Ես շարունակելու եմ կրել սա: Իմ մարմնի իննսուներկու տոկոսը շարունակում է մնալ առաջվանը: Չեմ փոխել ո՛չ հագուստիս, ո՛չ մտածելուս, ոչ էլ պահվածքիս ձևը: Նույն հիանալի ատամնաբույժն եմ, լավ ամուսին, լավ հայր, հարկատու, Ֆլումինենսեի աշխատակիցը, ամեն ինչ առաջվա պես: Բայց մարդիկ այս քթի պատճառով հրաժարվում են ամեն ինչից: Մի հասարակ հարբեցողի քթի պատճառով: Այսինքն ես՝ ես չեմ, ես իմ քի՞թն եմ: – Այո, — ասաց հոգեբույժը:- Թերևս դուք ճիշտ եք: Ի՞նչ եք կարծում, ընթերցող: Նա ճի՞շտ է: Ինչ ուզում է, լինի, նա չհանձնվեց: Շարունակում է օգտագործել դնովի քիթը: Որորվհետև հիմա դա այլևս քթի հարց չէ: Հիմա՝ սկզբունքի հարց է:
Առաջադրանքներ`
Ա) Ձեր կարծիքով, ո՞ր կետերն են համապատասխանում պատմվածքին, որոնք՝ ոչ: Ձեր պատասխանները հիմնավորե՛ք:
1.«Լուրջ, զուսպ, առանց զարմացնող տեսակետների» մարդը տարօրինակ բան չի կարող անել:
2.Հասարակական կարծիքը չի կարող որոշիչ լինել մարդկանց հարաբերություններում:
3.Հասարակությունն ընդունում է անհատին ըստ իր արժանիքների, ոչ ըստ իր արտաքին տեսքի:
4.Ընտանիքը սիրում և ընդունում է ընտանիքի անդամին այնպիսին, ինչպիսին նա կա:
5.Ընտանիքի հայրը հանուն իր ընտանիքի դեմ է գնում իր սկզբունքներին:
Բ) Հիմնավորված պատասխանե՛ք պատմվածքի հերոսի հարցին. «Ի՞նչ եք կարծում, ընթերցող: Նա ճի՞շտ է: Ինչ ուզում է, լինի, նա չհանձնվեց: Շարունակում է օգտագործել դնովի քիթը: Որորվհետև հիմա դա այլևս քթի հարց չէ: Հիմա՝ սկզբունքի հարց է:»:
Ես կարծում եմ, որ քո ընտանիքը սխալ ընտրություն է արել, որովհետև դիմակը չի կարող հարաբերությունների մեջ փոփողություն կատարի նրանք քո բնավորության համար, դա նշանակում է նրանք քեզ իսկապես չեն սիրում։
История моды, или история возникновения одежды, подобна зеркалу, в котором отразилась вся история цивилизации. Много лет тому назад люди открыли для себя одежду, как средство защиты от неблагоприятных воздействий природы. Древние люди использовали практически любые средства, которые им попадались под руку, они сшивали, связывали листья и солому, шкуры животных, использовали тростник. Также изготавливали головные уборы из природных материалов: из оболочки кокоса, тыквы, панциря черепахи. Учёные говорят о том, что до появления одежды люди часто окрашивали своё тело, делали тату, рисовали магическую символику. При помощи рисунков они стремились предохранить себя от злых духов и непонятных сил природы, устрашить врагов и привлечь к себе внимание. Первые виды одежды были очень простыми, а затем люди научились обрабатывать кожу и мех, производить различные ткани, создавать краски для тканей, делать украшения и т.д. В разных государствах появлялись новые виды одежды, а войны и торговля помогали проникновению традиций одних народов в культуру других народов. Одежда жителей древних государств становилась разнообразнее. В X-XIII веках происходит развитие швейного ремесла, появляются новые модели одежды. Во Франции в XVII веке начала формироваться мода в одежде. Костюмы людей указывали на классовые различия, которые уже тогда существовали в обществе. И сегодня одежда очень важна. В наше время многое можно узнать о человеке по его внешнему виду. Одежда способна указать на различные человеческие качества, это, своего рода, знак для представителей общества. По материалам интернета
2. Ответьте на вопросы.
1.Как появилась одежда? 2. Какие материалы использовали древние люди? 3. Для чего делались татуировки? 4. Важна ли одежда в наше время? 5. Приходилось ли вам слышать пословицу : «По одёжке встречают, по уму провожают»? Как вы её понимаете?
3. Прочитайте названия падежей, вспомогательные слова и падежные вопросы. Скажите, почему у каждого падежа два падежных вопроса, а не один.
У падежов 2 вопроса потому что они о предметах или о людях.
4. Допишите окончания.
Каждый должен сам выбирать фасон и тон костюма . 2. Нужно следить за модой . 3. Не стоит гнаться за любым новым фасоном . 4. Говорят, что о вкусах не спорят. 5. Вкусы у людей различны: одни больше всего любят стихи, другие – прозу, одному больше нравится весна, другому – лето . 6. Новые условия жизни диктовали и новые формы костюма . 7. Краски и фантазия природа нам диктуют моду день за днём!
5. Перепишите. Задайте вопросы к выделенным словам. Определите падеж.
Вкус проявляется в различных сторонах нашей жизни. 2. Мода – явление очень капризное, изменчивое. 3. Однажды принц совершал прогулку. 4. Дизайнеры и модельеры диктуют моду. 5. Стиль выражается в одежде, обуви, мебели, домашней обстановке, архитектуре.
Дом, стол, комната, кухня, сад, стул, лампа, кресло, собака, кошка, метро, семья, окно, мебель, шкаф.
Книга, журнал, кабинет, класс, студент, рыба.
Море, рыба, пальто.
Шкаф, пальто, юбка, платье, собака.
7. Ответьте, сколько? Запишите ответ:
(1) один чайник, (1) одно море, (1) один стул, (1) одна сестра, (1) одна лампа, (1) один журнал, (1) одно кресло, (1) одно фото, (1) одна школа (школа), (1) один врач, (1) одна мама, (1) один папа, (1) одна (бабушка), (1) один дедушка
УРОК 2
1. Об известных дизайнерах
Модельер может создавать различные предметы гардероба. Именно он вводит новые тренды в модной индустрии. Многие представители этой профессии так же прекрасны, как и их творения.
1. Бетти Джонсон носит самые безумные наряды в мире
Только эксцентричность!!!
Создав настоящую революцию в мире моды при помощи кислотных цветов и неожиданных форм а конце 20 века, Бетти Джонсон одевала Твигги, Бриджит Бардо и Жаклин Кеннеди. По сей день в ее платьях на светских мероприятиях появляются Рианна, Кэти Перри, Мадонна, Шер и многие другие фрики, заставляющие нас рукоплескать им. Бетси, появляясь на светских тусовках, никогда не изменяла своей философии одеваться в исключительно яркие и вызывающие ансамбли.
2. МАЙКЛ КОРС
Начнем с талантливейшего американского дизайнера Майкла Корса. Мало кто знает, но до первой капсульной коллекции в 1981 году, он создал самый важный шедевр — свадебное платье для своей матери. Тогда маэстро было всего пять лет.
3. ВАЛЕНТИНО ГАВАРАНИ
Следующий факт можно уверенно назвать самым милым в этом списке. Он касается известного итальянского кутюрье Валентино Гаравани. Валентино известен не только своим безупречным вкусом, но и своей любовью к мопсам. На данный момент у него пять очаровательных щенят, их имена Монти, Мод, Марго, Мэгги, и Молли. Самая знаменитая из них это мопсиха Мод, так как именно она сопровождает своего хозяина во всех его путешествиях.
4. СТЕЛЛА МАКАРТНИ
Стелла Маккартни известная вегетарианка, член организаций, борющихся за права животных. В собственных коллекциях она никогда не использует мех и кожу. Эту любовь к животным заложили еще ее родители бывший, участник группы The Beatles Пол Маккартни и фотограф Линда Истман, которые к моменту рождения Стеллы исповедовали гуманные ценности.
5. КАРЛ ЛАГЕРФЕЛЬД
Немецкий дизайнер Карл Лагерфельд, как и все талантливые люди, реализовал себя во всех творческих сферах, но особую страсть питал к фотографии. Пара его работ даже украшали обложку специального выпуска французского Vogue.
Модельер может создавать различные предметы гардероба. Именно он вводит новые тренды в модной индустрии. Многие представители этой профессии так же прекрасны, как и их творения.
6. КОКО ШАНЕЛЬ
Габриэль Шанель родилась во Франции 19 августа 1883 года. Её семья была очень бедной. Когда девочке исполнилось 12 лет, её мать умерла, а отец сбежал. Таким образом дети попали в приют. Из-за однообразия и серости в приюте девочке пришла мысль – сделать мир ярче. Там она обучилась базовым навыком шитья, а в 18 лет начала работать в местном ателье. Чтобы заработать немного денег, она подрабатывала в кабаре, где пела любимые песни, за что и получила прозвище Коко. Богатый кавалерист влюбился в девушку и перевёз её в Париж. Другой возлюбленный помог ей открыть в Париже магазин шляпок, который впоследствии стал очень популярным. Позднее она совершила переворот в мире моды.
Коко Шанель создала культовое маленькое черное платье, которое должно быть в гардеробе каждой женщины. Созданным ею моделям одежды поклонялись многие поколения модников. Вот только она была тем, кого англоязычные люди называют chain smoker — она курила одну за одной сигарету всё время, что не спала. Она даже наняла специальную служанку за большие деньги, которая постоянно подносила ей пепельницу. Результат пагубного пристрастия к бесконечному курению не заставил себя ждать: Коко умерла от быстротечного — практически мгновенного! — сердечного приступа в возрасте 87 лет.
7. КРИСТИАН ДИОР
Родился 21 января1905 года во Франции. Его родители были обеспеченными. В возрасте 6 лет он переехал в Париж. В молодости Кристиан увлекался ковроткачеством. Диор помог семье продать квартиру в Париже и переехать в провинцию, а сам гостил у Жана Озенна. Жан, тогда работал дизайнером, и привлёк Кристиана к этому. Озенн начал продавать наравне с собственными эскизы Диора. Но Кристиан углубляется в одежду несмотря на то, что его шляпы пользовались успехом. В 1942 создал парфюмерную лабораторию.
Французский модельер Кристиан Диор и его сильно верил в потусторонние силы. Он регулярно обращался к экстрасенсу, чтобы узнать, какой день будет благоприятен для проведения показа той или иной коллекции.
8. ГУЧЧИО ГУЧИ
Родился во Флоренции 26 марта 1881 года в семье кожевенного мастера. Отец возлагал на сына большие надежды, но в 23 года он открыл свой бизнес, который специализировался на изготовлении конских упряжек. Но бизнес провалился. Гуччи приезжает в Лондон и работает носильщиком в отеле. Там он обратил внимание на багаж, который показывает уровень дохода. По возвращении в Италию, он возобновляет своё дело, теперь использует только качественную натуральную кожу. В 1951 открывает модный дом Gucci.
9. ДЖАННИ ВЕРСАЧЕ
Родился 2 декабря 1946 года в Италии, в семье портнихи. Позднее мать открыла свой магазин одежды. Семья жила недалеко от публичного дома, поэтому маленький Джанни часто наблюдал роскошные наряды “ночных бабочек”. Именно они вдохновили его на создание коллекций. В 25 лет он перебирается в Милан, где и создаёт первую коллекцию. Она очень быстро разлетается. С помощью брата он создаёт модный дом Versace.
10. ВЕРА ВОНГ
Родилась 27 июня1949 года. Получила степень в истории искусства. Вера работала старшим редактором Vogue 17 лет. В 1990 году она открыла свой салон дизайна. Вонг изготавливает свадебные платья, костюмы для фигуристов.
11. ЛУИ ВИТОН
Родился в 1821 году во Франш-Конте, в семье столяра. В детстве научился пользоваться инструментами отца. В 14 лет отправился пешком в Париж. Там стал учиться изготавливать сундуки. Луи совершил прорыв, придумав чемоданы. Его слава росла. Позднее Виттон основал собственный модный дом.
12. ИВ СЕН ЛОРАН
Родился 1 августа 1936 года в Алжире, в семье страхового агента. Рисовать начал с восьми лет, а в 14 из-за увлечения театром стал делать декорации для мелких постановок. В 1953 году переехал в Париж, брал курсы по рисованию. В 1964 году выпустил свои духи. Коллекция 1966 года адаптировала смокинг в женский гардероб.
Родился 1 августа 1936 года в Алжире, в семье страхового агента. Рисовать начал с восьми лет, а в 14 из-за увлечения театром стал делать декорации для мелких постановок. В 1953 году переехал в Париж, брал курсы по рисованию. В 1964 году выпустил свои духи. Коллекция 1966 года адаптировала смокинг в женский гардероб.
13. РАЛЬФ ЛОРАН
Родился 14 октября1939 года в Нью-Йорке, в семье еврейских эмигрантов. После армии работал продавцом-ассистентом в компании, занимающейся производством галстуков. Его идею нового галстука отвергли, поэтому он решил продвигать её сам. Один производитель одежды вложился в его дело. Тогда Ральф открыл свой первый магазин и начал торговать галстуками. Производство расширилось, и Лорен открыл производство. Затем он выпускает свою первую коллекцию женской одежды.
14.КАРОЛИННА ЭРРЕЙРА
Каролина Эррера родилась 8 января 1939 года в Каракасе, в небогатой семье. Была признана самой стильной женщиной в мире. Переехав в Нью-Йорк, основала свой лейбл. Позже выпустила первый аромат. Успех оказался масштабным, поэтому удалось создать коллекцию одежды.
ВЫПОЛНИТЕ УПРАЖНЕНИЯ
1. Впиши подходящие по смыслу предлоги.
Добежать до реки, подъехал к заводу, летел над полем, читал о животных, смотрел на картину, нашёл в портфеле, поставил на полку, ушёл за другом, увидел за кроватью, поздравление от/для мамы, поскакал по дороге.
Меня 2. Из Вьетнама 3. в Москве 4. по-русски 5. где 6. по 7. в 8. учится 9. называется 10. твое 11. у тебя 12. мы 13. новом 14. интересную 15. втором 16. ты 17. пригласила 18. в субботу 19. играть
Նրանք ունեն իրենց սեփական այբուբենը, որը ոչ մի այլ լեզվի նման չէ։ Ասում են՝ այն ստեղծվել է մոտ 1500 տարի առաջ։
Վրացիներն իրենց երկիրը չեն կոչում “Վրաստան”։ Իրենց լեզվով այն կոչվում է Սաքարթվելո։
Վրաստանի տարածքը համարվում է մարդկության հնագույն բնակավայրերից մեկը. այստեղ են հայտնաբերվել աշխարհի ամենահին մարդանման ականատեսների հետքեր՝ ավելի քան 1.8 միլիոն տարի առաջ։
Թբիլիսիի անունը նշանակում է «ջերմ աղբյուր» վրացերենով, քանի որ քաղաքում շատ բնական տաք ջրերով աղբյուրներ կան։
Վրաստանը համարվում է աշխարհի ամենահին գինեգործական շրջաններից մեկը, որտեղ գինեգործությունն սկսվել է ավելի քան 8000 տարի առաջ։
Բ-Պ-Փ Պ-ի և փ-ի գրության ու արտասանության տարբերություններ չկան, օրինակ՝ պարզ, պարել, փերի, փոշի։ Բ-ի արտասանությունն ու գրությունը որոշ բառերում տարբեր են։ Մի շարք արմատներում և նրանցից կազմված բառերում մ-ից, ր-ից կամ ձայնավորից հետո արտասանվում է փ հնչյունը, բայց գրվում է բ տառը՝ աբխազ, Գաբրիել, դարբին, երբ, իբր, լիրբ, խաբել, Հակոբ, համբերել, համբույր, հարբել, նուրբ, շաբաթ, որբ, Սերոբ, սուրբ, սրբել, ուրբաթ, Քերոբ։ Աղբ, աղբյուր, եղբայր, ողբ և նրանցից կազմված բառերում գրվող ղբ-ն կարդացվում է խպ։
Գ-Կ-Ք Կ-ի և ք-ի գրության ու արտասանության տարբերություններ չկան, օրինակ՝ կատու, մկրատ, մաքուր, քանոն։ Գ-ի արտասանությունն ու գրությունը որոշ բառերում տարբեր են։ Մի շարք արմատներում և նրանցից կազմված բառերում ն-ից, ր-ից կամ ձայնավորից հետո արտասանվում է ք հնչյունը, բայց գրվում է գ տառը՝ անգամ, ավագ, գոգ, երգ, զուգել, էգ, էգուց, թագավոր, թարգմանել, ծագել, ծեգ, կարագ, կարգ, հագնել, հոգնել, հոգի, հոգնակի, ձագ, ձիգ, ճիգ, ճրագ, ճրագու, մարագ, մարգարե, մարգարիտ, մուգ, նորոգել, շոգ, շոգի, ոգի, ոռոգել, պատարագ, պարգև, սուգ, տեգր (տագր), ուրագ, օգնել, Օգսեն, օգուտ։ Շաղգամ բառում ղգ-ն արտասանվում է խկ, բայց տարածված է նաև ղգ-ով արտասանությունը։ Տարածված է նաև ճիգ (և նրանից կազմված բառերի՝ ճգնել, ճգնավոր, ճգնաժամ և այլն) գ-ով արտասանությունը։
Դ-Տ-Թ Տ-ի և թ-ի գրության ու արտասանության տարբերություններ չկան՝ տետր, կատու, թիթեռ, հարթ, որթ (խաղողի վազ)։ Դ -ի արտասանությունն ու գրությունը որոշ բառերում տարբեր են։ Մի շարք արմատներում և նրանցից կազմված բառերում ն-ից, ր-ից կամ ձայնավորից հետո արտասանվում է թ հնչյունը, բայց գրվում է դ տառը՝ անդամ, արդար, արդեն, արդյոք, արդյունք, արդուկ, բարդ, բերդ, բրդել (մանրել), բուրդ,դադար, դդում, դրդել, երդիկ, երդում, զարդ, լաջվարդ (մուգ երկնագույն), լերդանալ, լյարդ, խնդիր, խորդուբորդ, կարդալ, կենդանի, հաղորդել, մարդ, նյարդ, Նվարդ, որդ (ճիճու), որդի, վարդ, Վարդան, վարդապետ, Վարդգես, վրդովել, օդ, օրիորդ։ Թ հնչյունը դ տառով է գրվում նաև -որդ, -ուրդ ածանցներում՝ գնորդ, ժողովուրդ և այլն, ինչպես նաև ընդ-ով սկսվող բառերում՝ ընդամենը, ընդհակառակը, ընդհանուր, ընդունակ, ընդունել և այլն։ Բացառություն են ընդդեմ, ընդդիմություն, ընդարմանալ բառերը, որոնք արտասնվում են դ-ով։ Խեղդել բառում ղդ-ն արտասանվում է խտ։
1. Ի՞նչ գույն ունեն բորբոսները: Դեղին, սև, կանաչ, սպիտակ: 2. Ի՞նչի մասին կարող են վկայել բորբոսների գույնի տարբերությունները: Բորբոսի տեսակը: 3. Ի՞նչ պայմաններ են անհրաժեշտ բորբոսի աճի համար: Խոնավություն և մթություն:
Արամ քեռիս շատ էր սիրում պատմել թագավորի և երիտասարդի պատմությունը: Թագավորը անհեթեթ ու ծիծաղալի մտքեր ուներ, իսկ նրա երիտասարդ խորհրդականն ավելի խելացի էր, քան թագավորն ու նրա բոլոր նախնիները միասին վերցրած:
Մի երեկո թագավորն ասում է.
– Մինչև լուսանալը ինձ պետք է զեկուցես, թե քաղաքում քանի կույր կա:
– Լսում եմ, – պատասխանում է երիտասարդը, – ամեն բան հասկանալի է: Եվ հեռանում է, որպեսզի պատասխան գտնի այդ անհեթեթ խնդրին:
Անմիջապես կանչում է մի փորձառու հաշվապահի, նստեցնում է ախոռի ամենագեղեցիկ ձիու վրա, գրիչն ու տետրը ձեռքն է տալիս և կարգադրում քաղաքով մեկ շրջել իր ետևից և հաշվառել հանդիպած բոլոր կույրերին: Ապա հաստ պարանով եղևնու մի մեծ ճյուղ է կապում ձիու թամբին և ճյուղը ետևից քարշ տալով, սկսում է շրջել քաղաքով:
Որոշ ժամանակ անց հանդիպում է մի ծերունու, ով նրան տեսնելով, բացականչում է.
– Ա’յ որդի, ի՞նչ ես անում:
Երիտասարդ հաշվապահի կողմն է շրջվում և ասում.
– Այս մարդը կույր է, սկսի’ր հաշվել: Հաջորդ փողոցում մի կին գլուխը դուրս է հանում շքեղ տան պատուհանից և ձայնում.
– Այդ ի՞նչ եք անում, երիտասարդ: Եվ երիտասարդը հաշվապահին կարգադրում է շարունակել հաշվառումը: Մինչև առավոտ կույրերի թիվը ներառում է քաղաքի բոլոր բնակիչներին, և խորհրդատուն ու հաշվապահը ձիերի գլուխները դեպի արքայական պարտեզն են շրջում: Նրանք դեռ շարունակում էին իրենց ետևից քարշ տալ եղրևանու ճուղը:
Առաջադրանք 1.Ուշադիր կարդա պատմվածքի վերջին նախադասությունը և 3-4 նախադասությամբ փորձիր ավարտ մտածել պատմվածքի համար։
Երբ նրանք հասան արքայական պարտեզ, երիտասարդը կանգ առավ, երեսը դարձրեց թագավորին և ասաց.– Ահա քեզ պատասխանը, մեծափառ: Քաղաքում բոլորը կույր են, որովհետև առանց հարցնելու, առանց հասկանալու՝ դատում են ուրիշներին: Թագավորն ընդամենը ծիծաղեց, բայց ներսում սկսեց մտածել, թե գուցե երիտասարդը ճիշտ է։
2.Ըստ քեզ ինչո՞ւ տղան չհաշվեց իրական կույրերին, այլ նման հնարքի դիմեց։
Երիտասարդը հասկացավ, որ թագավորի առաջադրանքը անմիտ է՝ ոչ ոք չի կարող մի գիշերում իրական կույրերին հաշվարկել: Նա որոշեց ստեղծագործ մոտեցում կիրառել՝ ցույց տալու համար, որ մարդիկ հաճախ “կույր” են իրենց դատողություններում և միայն արտաքինով տեսնում են՝ առանց խորանալու։ Նրա հնարքը նաև սրամտորեն վերլուծական մոտեցում էր՝ հեգնանք թագավորի անիմաստ հրամանի նկատմամբ։
3.Բնութագրիր ստեղծագործության թագավորին և նրա երիտասարդ օգնականին։
Թագավորը՝ ինքակենտրոն, հիմար կամ գուցե վախկոտ է, ով իր իշխանությունը ցույց տալու համար ստիպում է ուրիշներին անիմաստ հրամաններ կատարել։ Նրա ցանկությունները տարօրինակ են և անիրատեսական։
Երիտասարդը՝ խելացի, սրամիտ, հնարամիտ և կատակասեր մարդ է, ով կարողանում է նույնիսկ ամենաանիմաստ խնդիրը վերածել խորիմաստ դասի։ Նա ունի լավ հումորի զգացում և չի վախենում թագավորին “բացատրել” իր սխալները։
